Nurse Academy GGZ
Praktijkgerichte nascholing voor verpleegkundigen in de GGZ
Nurse Academy GGZ biedt bijscholing via een vaktijdschrift met online toetsen, gecombineerd met een kennisarchief, speciaal voor verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten (VS) in de geestelijke gezondheidszorg. Je kunt er 36 accreditatiepunten per jaar mee halen, geaccrediteerd door de V&VN VS, waar en wanneer jij dat wilt.
Wil je toegang tot alle artikelen, video's en nascholing van Nurse Academy GGZ?
Abonneer nu! Meer informatie
Alle collecties van Nurse Academy GGZ
Gesorteerd op nieuw - oud
Vroegtijdige herkenning van eerste-episode psychosepatiënten speelt een belangrijke rol in het herstelproces. Patiënten met een kortere onbehandelde psychoseduur hebben een gunstigere prognose dan patiënten met een langere onbehandelde psychoseduur. Door systematische screening met een zelfrapportagevragenlijst worden psychotische patiënten sneller gedetecteerd en behandeld, wat de onbehandelde psychoseduur verkort. Aangezien dergelijke screening slechts een beperkte investering vraagt van zowel patiënt als organisatie, is het aan te raden deze al in de eerste fase van de aanmelding en triage te implementeren.

De differentiële diagnostiek tussen attention deficit / hyperactivity disorder (ADHD) en borderline persoonlijkheidsstoornis (BPS) is complex. Naast een overlap in symptomen van ADHD en BPS is er bij beide aandoeningen vaak sprake van comorbiditeit. Ook bestaat er verschil in symptomen bij ADHD bij kinderen en bij volwassenen. In dit artikel wordt aan de hand van een casus de overlap in symptomen van ADHD en bps beschreven.

Vitamine D is van belang voor sterke botten en spieren. Sterke botten worden vanaf de jeugd tot en met ongeveer het 35e levensjaar gevormd. Na het 50e levensjaar verliezen vrouwen gemiddeld 50% van hun botmassa. Bij mannen is dit 20 tot 30%. Daarnaast is vitamine D van invloed op vele andere processen in ons lichaam, zoals het cognitief functioneren van de mens.
Een tekort aan vitamine D lijkt een wereldwijd probleem. Vroeger kwam het vooral veel voor in de grote steden en dan met name in arme gezinnen. Tegenwoordig lopen meerdere groepen mensen een risico op het ontwikkelen van vitamine-D-tekorten.
Vitamine D staat momenteel erg in de belangstelling. Ook binnen de psychiatrie. Toch lijken de problemen die vitamine-D-tekorten met zich meebrengen onderbelicht met betrekking tot ambulante patiënten met ernstige psychiatrische aandoeningen (EPA).

Als een patiënt gedwongen wordt opgenomen, wanneer mag dan separatie plaatsvinden? Is er een grens aan het toepassen van separatie en hoe wordt deze grens getoetst? Hoe vaak en wanneer moet er getoetst worden bij separatie?

Hypoglykemie (‘hypo’) is een te lage bloedglucosespiegel (< 3 mmol/l). In de meeste gevallen krijgt de patiënt vroege waarschuwingssignalen zoals honger, trillen, zweten, tintelingen rond de mond. Het tijdig nemen van wat suiker zorgt er veelal voor dat de verschijnselen weer verdwijnen. Als er niet wordt opgetreden wanneer de eerste verschijnselen van hypoglykemie zich voordoen, volgen ernstiger verschijnselen zoals verminderde cognitieve functies, bewustzijnsdaling, convulsies en coma. Patiënten die bewusteloos raken door hypoglykemie moeten met spoed worden behandeld.
Glucose is de brandstof waar de mens op ‘draait’. De hoeveelheid glucose in het bloed wordt door een ingewikkeld fysiologisch proces bepaald, waarbij de afgifte van het hormoon insuline een cruciale rol speelt. Als er in het lichaam iets mis is met de insulineproductie of -regulatie, zoals bij mensen met diabetes mellitus, vergroot dat de kans op glucoseschommelingen en daarmee de kans op hypoglykemie. Doordat er tegenwoordig bij mensen met diabetes wordt gestreefd naar een scherpe regulatie van de bloedsuikers, is de hypoglykemie een beruchte complicatie geworden. Ook mensen die geen diabetes hebben, kunnen een hypo krijgen. De ernst daarvan valt meestal mee.

Nonviolent Crisis Intervention (NCI) van het Crisis Prevention Institute (CPI) is een evidence-based practice die ontwikkeld is om professionals te trainen in het veilig omgaan met angstig, vijandig of agressief gedrag van patiënten. De methode werd in 2012 geïntroduceerd in het UMC Utrecht. De training heeft als doel agressie te voorkomen en het risico op trauma en letsel van zowel de patiënt als de professional te minimaliseren. Preventieve en de-escalerende technieken worden getraind evenals bewustwording van non-verbale communicatie, het vermijden van machtsstrijd en het stellen van grenzen. Fysieke inperking wordt als laatste redmiddel gebruikt en altijd zonder pijnprikkels. In dit artikel worden de achtergrond en de inhoud van de training beschreven – toegelicht aan de hand van een casus –, de Nederlandse regelgeving en eerste ervaringen uit de praktijk.